Saowalak's profileyaowalak's spacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
June 26 ความจริงที่ฉันเป็น คนเราที่เกิดมาล้วนมีชีวิตความคิดที่แตกต่างกันออกไปเพราะทุกคนเกิดมาล้วนมีชีวิตเป็นของตนเองแล้วแต่ละคนก็เลือกที่จะทำอะไรที่ไม่เหมือนกัน มีชีวิตความเป็นอยู่ที่ไม่เหมือนกันบางคนเกิดมาไม่เคยเรียนรู้คำว่าไม่มี แต่บางคนกลับต้องเรียนรู้กับว่าไม่มีมาตลอด อะไรที่ทำให้คนเราแตกต่างกัน ทั้งๆที่คนเราเกิดมาก็เหมือนกัน นี่เป็นคำถามที่ไม่มีคำตอบไม่มีใครสามารถบอกได้ ถ้าคิดในแง่ของพระพุทธศาสนาแล้วจะมีคำอธิบายเกี่ยวกับเรื่องของผลบุญ ผลกรรมที่ได้เคยทำมาในชาติบางก่อนแล้วเราเลือกที่จะเปลี่ยนวิถีชีวิตของเราได้ไหม บางคนพยายามดิ้นรนไปเท่าไหร่พยายามทุกวิถีทางแต่ก็ไม่สามารถที่จะไปจากสภาพที่ตนเองเป็นอยู่ได้เลยเหมือนทุกอย่างได้มีกรอบที่คอยกำหนดไว้ถ้าหากพูดถึงความเชื่อก็คงจะเป็นเรื่องของกฎแห่งกรรมว่ากรรมนั้นเป็นกรรมดีหรือไม่ดีแล้วมันก็จะส่งผลจากอดีตชาติมาจนถึงปัจจุบัน หลายคนยังสงสัยว่าชาติก่อนมีจริงหรือไม่ หรือเป็นแค่เพียงเรื่องที่สมมติขึ้นมาเท่านั้น
ตัวผู้เขียนนั้นมีความเชื่อในเรื่องนี้เพราะเป็นเรื่องที่ตนเองประสบมาโดยตรง ในสมัยเด็กข้าพเจ้าเกิดมาและความทรงจำในครั้งที่ยังใช้ชีวิตอยู่ในอดีตข้าพเจ้าสามารถพูดภาษาอีกภาษาหนึ่งที่ไม่เคยพูดและไม่มีใครสอนให้พูดจนพ่อแม่ต้องตกใจและทุกคนต้องประหลาดใจ ข้าพเจ้าชอบทำตัวเหมือนคนแก่อายุ 80 ซึ่งตอนนั้นข้าพเจ้ามีอายุแค่เพียง 5 ขวบ โดยเฉพาะเวลานั่งหรือเดินก็มีท่าทางคล้ายๆกับคนแก่ เวลาเห็นหมากพลูที่ไหนข้าพเจ้าก็จะกินกับคนแก่คนอื่นๆ มีอยู่วันหนึ่งข้าพได้มีโอกาสไปเล่นที่บ้านของญาติข้างบ้านซึ่งเขาได้พยายามทดลองพิสูจน์ว่าข้าพเจ้านั้นเป็นคุณยายของพวกเขาที่กลับชาติมาเกิดหรือเปล่าเพราะข้าพเจ้ามักที่จะร้องไห้งอแงรบเร้าให้พ่อกับแม่พาไปเล่นที่บ้านหลังนั้น การพิสูจน์ยังไม่ได้เริ่มขึ้นข้าพเจ้าก็ทำให้ทุกคนประหลาดใจกับเหตุการณ์ที่ข้าเจ้าได้วิ่งเข้าไปในห้องของคุณยายที่เสียชีวิตจากนั้นก็พูดอีกภาษาหนึ่งที่แสดงถึงความโกรธ โดยข้าพเจ้าได้พูดว่าเงินที่ซ่อนอยู่หายไปไหน โดยได้รับการแปลจากลูกเขยของคุณยายในบ้านที่ฟังและพูดภาษานี้ได้ จากนั้นข้าพเจ้าได้ถือปี๊ปออกมาจากห้องทุกคนต่างประหลาดใจและลูกสาวของคุณยายพูดบอกว่าเงินที่เก็บไว้นั้นได้เอาไปทำบุญงานศพให้คุณยายหมดแล้วไม่มีใครขโมยไปไหนหรอก จากนั้นข้าพเจ้าก็อารมณ์สงบลง ไม่เพียงแต่เรื่องเงินเท่านั้นเรื่องของต้นไม้ต่างๆ ที่เคยปลูกไว้ยังจำได้ทุกต้น ต่อมาข้าพเจ้าก็ได้ทำให้ทุกคนประหลาดใจอีกครั้งโดยการบอกชื่อคนในรูปภาพซึ่งเป็นภาพลูกหลานของคุณยายซึ่งมีอยู่นับสิบคน ข้าพเจ้าสามารถบอกพวกเขาได้ว่าคนในภาพนั้นเป็นใครและชื่ออะไรกันบ้าง ซึ่งแต่ละคนนั้นข้าพเจ้าไม่เคยเห็นเลยแต่กลับบอกเขาได้ว่าเป็นใครและชื่ออะไรได้
ถูกต้อง แม่ข้าเจ้ารู้ตั้งแต่แม่เริ่มตั้งท้องเพราะแม่ฝันว่าคุณยายได้มาขออยู่ด้วยแต่แม่ก็ไม่บอกใครเพราะแม่กลัวว่าจะสูญเสียข้าพเจ้าไปเนื่องจากกลัวเข้าจะมาเซ้นไหว้ขอดวงวิญญาณกลับคืนนั่นก็หมายถึงว่าข้าพเจ้าจะต้องตายไปจากแม่ จากนั้นแม่ก็เฝ้ารอดูมาตลอดว่าเหตุกาณ์มันจะเกิดขึ้นมาแบบไหน จนกระทั่งวันที่ข้าพคลอดก็เป็นว้นและเวลาเดียวกันกับที่คุณยายเสียชีวิต ใครว่าชาติหน้าไม่มีจริงก็ไม่เป็นไรแต่สำหรับข้าพเจ้าแล้วมีความเชื่อเรื่องนี้จนหมดใจจิตสามารถเดินทางผ่านข้ามเวลาข้ามภพ ถึงแม่กายได้สูญสลายไปแล้วแต่ดวงจิตก็ยังตั้งอยู่ ความคิดในลมหายใจสุดท้ายจะนำพาจิตไป ณ ที่ๆเรานึกถึง การเกิดใหม่เป็นแค่การเกิดของร่างกายแต่จิตตัวเดิม ถามว่าเหนื่ยไหมข้าพเจ้าบอกได้เลยว่าเหนื่อยแต่ก็ต้องชำระกรรมที่ทำไว้ให้หมดและพยายามที่จะไม่สร้างกรรมที่ไม่ดีเพื่อการหลุดพ้นจากวงโคจรสังสารวรรต ทุกคนที่ได้อ่านบทความนี้ขอให้ทุกคนตั้งมั่นแห่งการทำกรรมดีเมื่อถึงวาระของลมหายใจสุดท้ายก็ขอให้คิดถึงธรรมะที่จะพาจิดเราไปในที่สงบภพภูมิที่ดี ในเวลาที่ข้าพเจ้าไม่สบายใจข้าพเจ้ามักจะคิดถึงธรรมะสวดมนต์ไหว้พระแล้วก็นั่งสมาธิ ข้าพเจ้าไม่หวังสิ่งใดในการเกิดมาในชาตินี้ข้าพเจ้าขอใช้ชีวิตปกติเหมือนคนทั่วๆไปและเป็นคนดี มีมิตรที่เข้าใจ มีคนที่เป็นที่รัก และมีความรักให้กับคนอื่นๆ ซึ่งเป็นบุคคลที่ข้าพเจ้ารัก ขอให้ข้าพเจ้าได้ทำในสิ่งที่ดีให้กับพวกเขาเท่านี้ข้าพเจ้าก็ดีใจเป็นที่สุดแล้ว
สว่างตาด้วยแสงไฟ สว่างใจด้วยแสงธรรม |
|
|
