Saowalak's profileyaowalak's spacePhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
yaowalak's spaceSeptember 11 กลับไปเป็นคนเดิมและแล้วฉันก็เข้าใจว่า สิ่งที่ดีที่สุดที่กำลังหามานานก็คือสิ่งที่อยู่ไม่ไกลตัวเลย สิ่งนั้นก็คือการมองเห็นคุณค่าในตัวเองการเข้าใจตัวเอง ไม่มีใครที่สามารถตัวเราเองได้ดีไปกว่าการที่เราได้เข้าใจตัวเอง ต่อไปนี้ขอสัญญากับตัวเองว่าจะตั้งใจทำงาน บางครั้งฉันก็มีความหวังเล็กๆที่อยู่ในใจแต่สิ่งนั้นมันทำให้ฉันสิ้นหวังไปเสียแล้ว ฉันขอกลับไปเป็นตัวของตัวเองอย่างน้อยฉันก็คงไม่ต้องเสียใจเพราะใครอีกต่อไปJune 17 space in my mind ขอบคุณวันเวลาที่ทำให้ฉันได้มารู้จัก ขอบคุณวันเวลาที่ทำให้เราได้พรากจากกัน ทำให้ฉันได้รู้ว่าเวลามีค่ามากเพียงใดแม้แต่วินาทีเดียวก็ถือว่ามีค่ามากมายพอที่จะทำให้ฉันเอ่ยคำที่ค้างคาใจได้ แต่แล้วฉันก็ไม่ทำเพราะฉันไม่กล้าแม้แต่จะคิด ฉันเลยไม่กล้าที่จะพูด เพราะความไม่กล้า ฉันไม่ได้ต้องการให้เรื่องราวมันเป็นอย่างนี้แต่ฉันก็คิดว่ามันเป็นวิธีที่ดีที่สุดเท่าที่ฉันจะทำได้ ฉันชอบเวลาที่ได้อยู่ห่างๆ ฉันชอบที่จะมีโลกเป็นส่วนตัว ฉันชอบความคิดที่เป็นอิสระแต่คิดอีกแง่หนึ่งฉันคงดีไม่น้อยที่มีเขาอยู่ข้างๆ คอยเป็นที่ปรึกษา คอยให้กำลังใจ คอยชักจูงฉันให้ไปในทางที่ถูกช่วยให้ฉันได้เห็นในอีกแง่มุมหนึ่งซึ่งมันแตกต่างจากที่ฉันเคยมองเห็น ตอนนี้ฉันก็รู้แล้วว่าใจของฉันไม่เคยไปไกลจากความคิดถึงเขาเลย มันเฝ้าวนเวียนอยู่ที่เดิมอยู่ตลอดเวลาไม่ว่าจะห่างไปไกลสักเท่าไหร่แต่หัวใจฉันก็กลับมาอยู่ที่เดิมตลอดเวลาเหมือนคนที่งมงายไม่รู้จบ ดื้อรั้นเสียจริง ที้งที่ความจริงก็รู้ว่ามันเป็นยังไง อย่าพยายามต่อไปอีกเลย ในชีวิตนี้ยังต้องมีเรื่องราวอีกมากมายให้ต้องทำ อย่าให้เรื่องเพียงเรื่องเดียวมาทำร้ายจิตใจอีกต่อไปเลยนี่คือเสียงของหัวใจอีกด้านที่บอกออกมาว่ามันจะทนไม่ได้แล้ว แต่หัวใจอีกด้านมันไม่ยอมฟัง มันยังคงขัดแย้งกันตลอดเวลา และมันคงจะเป็นอย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆตราบนานเท่านานเท่าที่ฉันยังคงจดจำเขาได้ เขายังคงป็นส่วนลึกในหัวใจอย่างน้อยก็ทำให้ฉันได้รู้จักคุณค่าของเวลาและมิตรภาพที่มากเกินกว่าจะกลายไปเป็นอย่างอื่นไปได้ เพราะว่าเราช่างไม่มีอะไรที่เหมือนกันเลยนอกจากความแตกต่างระหว่างเราที่มีเหมือนกัน เราควรจะจากกันด้วยดีด้วยความรู้สึกที่ดีตลอดไป ทุกอย่างฉันแค่คิดไปเองก็ควรที่จะจบที่ตัวเอง June 26 ความจริงที่ฉันเป็น คนเราที่เกิดมาล้วนมีชีวิตความคิดที่แตกต่างกันออกไปเพราะทุกคนเกิดมาล้วนมีชีวิตเป็นของตนเองแล้วแต่ละคนก็เลือกที่จะทำอะไรที่ไม่เหมือนกัน มีชีวิตความเป็นอยู่ที่ไม่เหมือนกันบางคนเกิดมาไม่เคยเรียนรู้คำว่าไม่มี แต่บางคนกลับต้องเรียนรู้กับว่าไม่มีมาตลอด อะไรที่ทำให้คนเราแตกต่างกัน ทั้งๆที่คนเราเกิดมาก็เหมือนกัน นี่เป็นคำถามที่ไม่มีคำตอบไม่มีใครสามารถบอกได้ ถ้าคิดในแง่ของพระพุทธศาสนาแล้วจะมีคำอธิบายเกี่ยวกับเรื่องของผลบุญ ผลกรรมที่ได้เคยทำมาในชาติบางก่อนแล้วเราเลือกที่จะเปลี่ยนวิถีชีวิตของเราได้ไหม บางคนพยายามดิ้นรนไปเท่าไหร่พยายามทุกวิถีทางแต่ก็ไม่สามารถที่จะไปจากสภาพที่ตนเองเป็นอยู่ได้เลยเหมือนทุกอย่างได้มีกรอบที่คอยกำหนดไว้ถ้าหากพูดถึงความเชื่อก็คงจะเป็นเรื่องของกฎแห่งกรรมว่ากรรมนั้นเป็นกรรมดีหรือไม่ดีแล้วมันก็จะส่งผลจากอดีตชาติมาจนถึงปัจจุบัน หลายคนยังสงสัยว่าชาติก่อนมีจริงหรือไม่ หรือเป็นแค่เพียงเรื่องที่สมมติขึ้นมาเท่านั้น
ตัวผู้เขียนนั้นมีความเชื่อในเรื่องนี้เพราะเป็นเรื่องที่ตนเองประสบมาโดยตรง ในสมัยเด็กข้าพเจ้าเกิดมาและความทรงจำในครั้งที่ยังใช้ชีวิตอยู่ในอดีตข้าพเจ้าสามารถพูดภาษาอีกภาษาหนึ่งที่ไม่เคยพูดและไม่มีใครสอนให้พูดจนพ่อแม่ต้องตกใจและทุกคนต้องประหลาดใจ ข้าพเจ้าชอบทำตัวเหมือนคนแก่อายุ 80 ซึ่งตอนนั้นข้าพเจ้ามีอายุแค่เพียง 5 ขวบ โดยเฉพาะเวลานั่งหรือเดินก็มีท่าทางคล้ายๆกับคนแก่ เวลาเห็นหมากพลูที่ไหนข้าพเจ้าก็จะกินกับคนแก่คนอื่นๆ มีอยู่วันหนึ่งข้าพได้มีโอกาสไปเล่นที่บ้านของญาติข้างบ้านซึ่งเขาได้พยายามทดลองพิสูจน์ว่าข้าพเจ้านั้นเป็นคุณยายของพวกเขาที่กลับชาติมาเกิดหรือเปล่าเพราะข้าพเจ้ามักที่จะร้องไห้งอแงรบเร้าให้พ่อกับแม่พาไปเล่นที่บ้านหลังนั้น การพิสูจน์ยังไม่ได้เริ่มขึ้นข้าพเจ้าก็ทำให้ทุกคนประหลาดใจกับเหตุการณ์ที่ข้าเจ้าได้วิ่งเข้าไปในห้องของคุณยายที่เสียชีวิตจากนั้นก็พูดอีกภาษาหนึ่งที่แสดงถึงความโกรธ โดยข้าพเจ้าได้พูดว่าเงินที่ซ่อนอยู่หายไปไหน โดยได้รับการแปลจากลูกเขยของคุณยายในบ้านที่ฟังและพูดภาษานี้ได้ จากนั้นข้าพเจ้าได้ถือปี๊ปออกมาจากห้องทุกคนต่างประหลาดใจและลูกสาวของคุณยายพูดบอกว่าเงินที่เก็บไว้นั้นได้เอาไปทำบุญงานศพให้คุณยายหมดแล้วไม่มีใครขโมยไปไหนหรอก จากนั้นข้าพเจ้าก็อารมณ์สงบลง ไม่เพียงแต่เรื่องเงินเท่านั้นเรื่องของต้นไม้ต่างๆ ที่เคยปลูกไว้ยังจำได้ทุกต้น ต่อมาข้าพเจ้าก็ได้ทำให้ทุกคนประหลาดใจอีกครั้งโดยการบอกชื่อคนในรูปภาพซึ่งเป็นภาพลูกหลานของคุณยายซึ่งมีอยู่นับสิบคน ข้าพเจ้าสามารถบอกพวกเขาได้ว่าคนในภาพนั้นเป็นใครและชื่ออะไรกันบ้าง ซึ่งแต่ละคนนั้นข้าพเจ้าไม่เคยเห็นเลยแต่กลับบอกเขาได้ว่าเป็นใครและชื่ออะไรได้
ถูกต้อง แม่ข้าเจ้ารู้ตั้งแต่แม่เริ่มตั้งท้องเพราะแม่ฝันว่าคุณยายได้มาขออยู่ด้วยแต่แม่ก็ไม่บอกใครเพราะแม่กลัวว่าจะสูญเสียข้าพเจ้าไปเนื่องจากกลัวเข้าจะมาเซ้นไหว้ขอดวงวิญญาณกลับคืนนั่นก็หมายถึงว่าข้าพเจ้าจะต้องตายไปจากแม่ จากนั้นแม่ก็เฝ้ารอดูมาตลอดว่าเหตุกาณ์มันจะเกิดขึ้นมาแบบไหน จนกระทั่งวันที่ข้าพคลอดก็เป็นว้นและเวลาเดียวกันกับที่คุณยายเสียชีวิต ใครว่าชาติหน้าไม่มีจริงก็ไม่เป็นไรแต่สำหรับข้าพเจ้าแล้วมีความเชื่อเรื่องนี้จนหมดใจจิตสามารถเดินทางผ่านข้ามเวลาข้ามภพ ถึงแม่กายได้สูญสลายไปแล้วแต่ดวงจิตก็ยังตั้งอยู่ ความคิดในลมหายใจสุดท้ายจะนำพาจิตไป ณ ที่ๆเรานึกถึง การเกิดใหม่เป็นแค่การเกิดของร่างกายแต่จิตตัวเดิม ถามว่าเหนื่ยไหมข้าพเจ้าบอกได้เลยว่าเหนื่อยแต่ก็ต้องชำระกรรมที่ทำไว้ให้หมดและพยายามที่จะไม่สร้างกรรมที่ไม่ดีเพื่อการหลุดพ้นจากวงโคจรสังสารวรรต ทุกคนที่ได้อ่านบทความนี้ขอให้ทุกคนตั้งมั่นแห่งการทำกรรมดีเมื่อถึงวาระของลมหายใจสุดท้ายก็ขอให้คิดถึงธรรมะที่จะพาจิดเราไปในที่สงบภพภูมิที่ดี ในเวลาที่ข้าพเจ้าไม่สบายใจข้าพเจ้ามักจะคิดถึงธรรมะสวดมนต์ไหว้พระแล้วก็นั่งสมาธิ ข้าพเจ้าไม่หวังสิ่งใดในการเกิดมาในชาตินี้ข้าพเจ้าขอใช้ชีวิตปกติเหมือนคนทั่วๆไปและเป็นคนดี มีมิตรที่เข้าใจ มีคนที่เป็นที่รัก และมีความรักให้กับคนอื่นๆ ซึ่งเป็นบุคคลที่ข้าพเจ้ารัก ขอให้ข้าพเจ้าได้ทำในสิ่งที่ดีให้กับพวกเขาเท่านี้ข้าพเจ้าก็ดีใจเป็นที่สุดแล้ว
สว่างตาด้วยแสงไฟ สว่างใจด้วยแสงธรรม November 18 Reading: of type computer
Direction: Study details of different type of computer. Find the answers to these questions. White type of computer is: Type of computer Notes Minicomputers Used like mainframes. Not as big. Powerful, Or expensive as Mainframe. Less common now because microcomputers have improved. Microcomputers have improved. Microcomputer or The most common type of computer.
Microcomputer or The most common type of computer. Personal computers ( PCs) Smaller , cheaper, and less powerful than mainframes and minicomputers.
Type of portable Note
Laptop A bout the size of the small typewriter. Less common because smaller and lighter portables are available.
Notebook About the size of a piece of writing paper. The most common type of portable.
Subnotebook Not quit as big as notebooks. Can fit into a jacket pocket.
Handheld or Palm Small enough to fit into the plam of one hand. Not easy to type with because of their size. organizers. Ofen used as personal organizers.
HAVE A NICE DAY
1. the most common? 2. small enough for a pocket? 3. the most common portable? 4. used by many people at the same time? 5. used like mainframe? 6. also called a handheld computer? 7. the most powerful? 8. not suitable for a lot of typing?
November 12 my classroom I am study about writing
1. Study in slope room
2. There are 34 students in the class
3. The course is for 16 weeks
The outline of writing about
1. Main idea
2.Supporting |
||||||
|
|